بانوان در صف وزارت

بانوان در صف وزارت

حسن روحانی آن‌طورکه باید و شاید کارنامه درخشانی در سپردن کرسی‌های قدرت به بانوان ندارد. حالا بانوان تا دیر نشده در پی آن‌ هستند که دست پر در لابی‌ها و چانه‌زنی‌های قدرت شرکت کنند. پیش‌بینی «شهیندخت مولاوردی»، معاون امور بانوان حسن روحانی، این است که «دو، سه وزیر خانم برای حضور در کابینه دولت دوازدهم معرفی خواهند شد».

به گزارش شرق، چندی است که در همین زمینه کمیته‌ای شکل گرفته و بناست اسامی و شاخص‌های بانوان وزیر در چند روز آینده مشخص شود.  وضعیت حضور سیاسی بانوان این روزها تا حدودی رو به بهبودی نهاده، از یک‌سو ١٨ زن راهی بهارستان شده‌اند و از دیگر سو برای نخستین‌بار شش زن به شورای شهر تهران راه می‌یابند. سهمیه ٣٠ درصدی بانوان در سهمیه احزاب اصلاح‌طلب به رسمیت شناخته شده و دست‌کم در تهران اجرائی می‌شود.

ر‌همین‌حال مولاوردی به خبر‌آنلاین گفته «با تجربه‌ای که از دولت یازدهم داریم و تفاوتی که شرایط شروع کار دولت دوازدهم با دولت یازدهم دارد، زمینه برای استفاده از خانم‌ها به‌عنوان وزیر در کابینه دوازدهم خیلی مساعدتر است».

اشرف بروجردی، رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی، دیگر معاون حسن روحانی است که معتقد است بانوان بسیاری در ایران می‌توانند در قامت وزارتخانه‌های مختلف قد علم کنند و تنها راه چاره اعتماد به بانوان متخصص و باتجربه کشور است. او در همین زمینه از تدوین اسامی و شاخص‌های بانوان وزیر در قالب کمیته‌ای به ریاست شهیندخت مولاوردی خبر می‌دهد. اسامی و شاخص‌ها به گفته او در چند روز آینده مشخص خواهد شد. مولاوردی نیز در پاسخ به این سؤال که چند وزیر خانم در دولت دوازدهم حضور خواهند داشت، گفته «این به تصمیم رئیس‌جمهوری بستگی دارد و رأی نهایی مجلس. پیش‌بینی ما معرفی دو، سه خانم است و برای آن تلاش می‌کنیم».

 

 

رئیس‌جمهوری باید جلوی تخریب بانوان مسئول را بگیرد

حضور بانوان اصلاح‌طلب در مجلس دهم دستاوردهای مثبتی داشته که از جمله آن می‌توان به لابی آنها برای معرفی بانوان توانمند جهت حضور در بخش‌های مختلف دولت اشاره کرد. اگرچه نقدها به عملکرد بانوان مجلس کم نیست؛ اما در کنارش گفت‌وگو هم می‌کنند و پای برخی مسائل به‌خوبی می‌ایستند. نمونه‌اش تلاش بانوان مجلس برای مقابله با ازدواج دختران كم سن ‌و‌ سال بود. آنها در سفر به قم تلاش کردند تا با مراجع دیدار کنند و در این موضوع با آنها وارد گفت‌وگو شوند.

پروانه سلحشوری، رئیس فراکسیون بانوان مجلس دهم نیز به «شرق» می‌گوید: «تجربه حضور بانوان در سمت‌ها نشان داده که آنها از سوی نهادهای مختلف به‌شدت زیر ضرب قرار گرفته و همه‌جانبه نقد می‌شوند. دولت سوای تلاش برای ورود بانوان وزیر به کابینه باید به فکر آن باشد که این مسئله را حل کند. نمونه این ماجرا حضور توانمند خانم احمدی‌پور در ریاست سازمان میراث فرهنگی بود که با موجی از نقدها و تخریب‌ها همراه شد.

بنابراین هزینه پذیرش مسئولیت سیاسی در میان بانوان باید کاسته شود و این مهم اتفاق نخواهد افتاد مگر اینکه شخص رئیس‌جمهوری در این زمینه ورود کند. درباره خانم مولاوردی نیز شاهد تلاش فراوان ایشان بودیم و در مقابل تخریب ایشان از سوی گروه‌های مختلف که واقعا در جاهایی از کار هزینه‌بر می‌شد».

 

 

مولاوردی خودش می‌تواند وزیر شود

پروانه سلحشوری تأکید می‌کند برخی وزارتخانه‌ها از جمله وزارت آموزش عالی و آموزش‌وپرورش، کار و رفاه اجتماعی و بهداشت از جمله وزارتخانه‌هایی هستند که امکان یافتن وزیر زن باتجربه و متخصص در ‌آن امکان‌پذیر است. اشرف بروجردی علاوه بر اینها به گزینه وزارت ارشاد نیز اشاره کرده و امیدوار است نتیجه کمیته ویژه بررسی وزرای زن به‌زودی اعلام شود تا هم اسامی مشخص شوند و هم لابی برای حضور آنها در کابینه در دستور کار قرار گیرد. سلحشوری در همین زمینه به نقش مؤثر مولاوردی اشاره کرده و اینکه «امیدواریم ایشان یا در همان سمت بمانند یا حسب تجربه‌های به‌دست‌آمده در سال‌های اخیر به‌عنوان یکی از گزینه‌های وزارت مطرح شوند».

 

 

احمدی‌نژاد و شکستن تابوی وزیر زن

تابوی حضور وزیر زن در ایران پس از انقلاب اسلامی نه از سوی اصلاح‌طلبان و میانه‌روها که در دولت محمود احمدی‌نژاد شکست. مرضیه وحیددستجردی بر کرسی وزارت بهداشت تکیه زد و کارنامه مثبتی از خود به یادگار گذاشت. تاجایی‌که در قحط‌الرجال اصولگرایان بارها نام او به‌عنوان نامزد ریاست‌جمهوری مورد تأیید اصولگرایان بر سر زبان‌ها افتاد. بماند که پاره‌ای درگیری‌ها با شخص احمدی‌نژاد در نهایت به کنارنهادن او از عرصه قدرت انجامید.

طیبه سیاوشی، نایب‌رئیس فراکسیون بانوان مجلس نیز به «شرق» می‌گوید: «باید واقع‌بین باشیم و برای وزارتخانه‌هایی که بانوان متخصص داریم افرادی را معرفی کنیم. برای نمونه در وزارت امور خارجه‌ای که سرتاپا ساختاری مردانه دارد، چطور می‌شود از انتصاب وزیر زن سخن گفت؟ اما در این مورد خاص باید به سمتی برویم که جناب وزیر نیم‌نگاه مثبتی به حضور بانوان در سفارتخانه‌ها داشته باشد. نه اینکه یک سفیر زن منتصب کنیم و به‌کل ماجرای توانمندسازی بانوان در سطوح مختلف وزارت امور خارجه به فراموشی سپرده شود».

 

 

فشارهای همیشگی در انتصاب بانوان کابینه

انتصاب بانوان در دولت‌های مختلف همواره با نقدهايي همراه بوده است؛ نمونه‌اش زمانی که سیدمحمد خاتمی بنا داشت برای نخستین‌بار زنی را به معاونت خود برگزیند. انتصاب معصومه ابتکار به‌عنوان رئیس سازمان محیط ‌زیست تیر و ترکش‌هایی به ‌دنبال داشت و برخی‌ها همان روز به ‌دنبال کارشکنی بودند.

پایان دوره ریاست زهرا شجاعی بر مرکز امور بانوان نیز با حاشیه‌سازی‌های فراوان همراه شد؛ گروهی به دلایل واهی او را به دادگاه کشاندند و چند سال بعد او از همه آن تهمت‌ها تبرئه شد. حتی حضور بانوان در مجلس ایران نیز روزگاری با برخی محدودیت‌ها همراه بود. درست زمانی که نمایندگان خودشان را برای حضور در مجلس ششم آماده می‌کردند، تماس‌هایی با  رئیس وقت مجلس، حاصل شد تا از الهه کولایی بخواهد از پوشش چادر برای حضور در مجلس استفاده کند. تماس تلفنی برقرار شد و کولایی نیز تأکید کرد که مردم با همین پوشش به او رأی داده‌اند و با همین پوشش در صحن حاضر می‌شود.

اکنون انتصاب وزیر زن از میان گزینه‌های موجود، کارزار تازه‌ای در کارنامه فعالیت سیاسی و مدنی بانوان ایران است. نه‌تنها بانوان اصلاح‌طلب که جنبش بانوان ایران نیز در روزهای انتخابات بارها بر گزینه انتصاب وزیر زن تأکید کرده‌اند. حالا باید دید ماحصل اتاق فکر بانوان و لابی‌ها به کجا ختم می‌شود.